Zobacz
.jpg)
Comida de Cuaresma,
czyli co Meksykanie jedzą w Wielki Post
W karnawale Meksykanie bawią się i biesiadują,
a Cuaresma, Wielki Post, to dla nich czas prostszego skromniejszego życia i jedzenia. Tradycyjnie ogranicza się posiłki mięsne, ale ostatnio dopuszcza się kurczaka, indyka czy nawet mięso zajęcze. Najchętniej mięso zastępuje się owocami morza lub rybami, najbardziej popularny jest tuńczyk. Nie byłoby obecnej meksykańskiej kuchni bez kukurydzy. W czasie postu je się ją w postaci zupy chacales ze skorupiaków przypominających w smaku krewetki. Inna zupa chętnie podawana podczas postu to lentajas przygotowywana z soczewicy. Do wszystkich zup tradycyjnie podaje się kukurydziane tortille.
Popularne są też dania z nopales – liści opuncji. Smak liści tego kaktusa przypomina szparagi, fasolkę szparagową albo zielony groszek z odrobiną cierpkości zielonego pieprzu. Zwykle dodaje się je do sałatek, dobrze komponują się z krewetkami i jajkami, często spotyka się je też w tacos. Równie chętnie jada się romerito – danie przygotowywane z suszonych krewetek, liści opuncji, ziemniaków. Składniki gotuje się w sosie mole z chili, migdałami, cynamonem, czosnkiem i cebulą.
Tradycyjny meksykański deser chętnie jadany w poście to capirotada. Jego podstawą jest białe pieczywo nasączone mlekiem i syropem z wody, brązowego cukru, cynamonu, gałki muszkatołowej, kolendry, anyżu, goździków i pieprzu. Tak przygotowany chleb miesza się z maślanką lub słodką śmietaną, różnymi orzechami i rodzynkami.
Oddzielnym rozdziałem kulinarnej tradycji Wielkiego Postu są napoje zwane agues frescas dosłownie „świeże wody”, które można porównać z pijanymi w Polsce dla ochłody kompotami. W czwarty piątek Wielkiego Postu Meksykanie z Oaxaca na południu kraju świętują Dia Samaritana na pamiątkę Samarytanki, która podała spragnionemu Chrystusowi wodę przy studni. Z tej okazji przechodniom rozdawane są orzeźwiające aguas frescas i lody.
Lekkie i orzeźwiające aguas frescas są bardzo popularne przez cały rok i dobrze tonują ostre i zdecydowane smaki kuchni meksykańskiej. Stoiska z ogromnymi kontenerami tych orzeźwiających napojów można zobaczyć na ulicach całego kraju. Aguas frescas to typowe comida corrida, czyli „jedzenie w biegu”, serwowane są jednak także w eleganckich restauracjach jako tradycyjne uzupełnienie posiłków. Robi się je z owoców (najczęściej używa się świeżych, sezonowych), kwiatów lub zbóż oraz wody i cukru. Najbardziej popularne są agua de tamarindo z tamaryndowca indyjskiego, agua de horchata z ryżu, mleka i cynamonu, agua de limón z limonki i agua de jamaica z kwiatów hibiskusa.
Agua de sandía
1,5 kubka pokrojonego w kostkę arbuza bez skórki
5 kubków wody
cukier lub miód do smaku
Pokrojonego arbuza miksować z dwoma kubkami wody aż do rozdrobnienia nasion, przez
1–2 minuty. Odczekać chwilę, by nasiona mogły opaść na dno, przelać do dzbanka, oddzielając nasiona od napoju. Dodać resztę wody, ewentualnie dosłodzić.
Agua de jamaica
2 kubki suszonych kwiatów hibiskusa
8 kubków wody
0,75 kubka cukru albo inna substancja słodząca wedle uznania
Kwiaty hibiskusa opłukać i osuszyć, wraz z 4 kubkami wody i cukrem powoli gotować pod przykryciem na wolnym ogniu przez 15 minut, od czasu do czasu mieszając. Napar przecedzić, dodać resztę wody, przed podaniem schłodzić.
Agua de guayaba
1 kubek obranej ze skórki, pokrojonej guajawy pozbawionej gniazda nasiennego
5 kubków wody
0,5 kubka cukru
Guajawę zalać wodą tak, by przykrywała owoc, miksować, aż powstanie gładka gęsta pulpa. Przelać do dzbanka, dokładnie wymieszać z pozostałą wodą i cukrem. Dobrze schłodzić i podawać z lodem. Agua de guayaba świetnie łączy się smakowo z lekkim rumem i odrobiną wody sodowej.
Agua de tamarindo
10 stąków tamaryndowca
ok. 1 litra wody
0,75 kubka cukru
Tamaryndowiec to częsty składnik potraw kuchni indyjskiej i tajskiej. W Meksyku używany jest do aguas oraz do wyrobu słodyczy – dulces de tamariondo – cukierków i napojów. Strąki tamaryndowca, zwane też indyjskimi daktylami, przybyły do Meksyku z Indii, zawierają duże nasiona otoczone lepkim brązowym miąższem, który sprzedawany jest jako pasta i używany w kuchni azjatyckiej.
Strąki tamaryndowca obrać, usunąć żyłki otaczające nasiona. Nic nie szkodzi, jeśli ich kawałki znajdą się w miąższu, ich oddzielenie będzie łatwe po ugotowaniu. Zagotować pół objętości wody i dodać tamaryndowca, gotować aż zmięknie ok. 15 minut. Ostudzić, usunąć z powstałej pulpy nasiona i skórki. Zmiksować zagotowaną wodę, pulpę i cukier. Dobrze wymieszać i schłodzić przed podaniem.
Powyższe przepisy pochodzą z książki Karen Hursh Graber „Take This Chile and Stuff It: Authentic Mexican Chiles Rellenos”
książka kucharska
Twoja Książka Kucharska zawiera
...
